Shloka 21
कुन्ती द्वारा ब्राह्मण-सेवा
Kuntī’s Regulated Hospitality to a Brāhmaṇa Guest
प्रबोध्य महता चैनं यत्नेनागतसाध्वस: । स्वस्थमासीनमव्यग्रं विनिद्रं राक्षमाधिप:,महान् प्रयत्नद्वारा उसे जगाकर भयभीत हुए राक्षसराज रावणने, जब महाबली कुम्भकर्ण स्वस्थ, शान्त तथा निद्रारहित होकर बैठ गया, तब उससे इस प्रकार कहा --'भैया कुम्भकर्ण! तुम धन्य हो जिसे ऐसी नींद आती है
prabodhya mahatā cainaṁ yatnenāgatasādhvasaḥ | svastam āsīnam avyagraṁ vinidraṁ rākṣamādhipaḥ ||
وبعد أن أيقظه بجهدٍ عظيم، رأى سيدُ الرَّاكشَسَة—وقد استولى عليه خوفٌ قَلِق—ذلك الجبّار جالسًا في سكينة: صحيحَ البدن، هادئَ النفس، غيرَ مضطرب، مستيقظًا تمامًا. ثم خاطبه، ممهدًا للكلام المشير إلى المشورة والعمل في ظلِّ خطرٍ داهم.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse contrasts inner steadiness with outer crisis: even a powerful leader may be shaken by fear, while true strength is shown as composure and readiness when awakened to duty.
Mārkaṇḍeya narrates that Rāvaṇa, alarmed, awakens Kumbhakarṇa with great effort; Kumbhakarṇa then sits up healthy, calm, and fully awake, after which Rāvaṇa begins to speak to him.