Shloka 10
Karṇa–Sūrya Saṃvāda: Satya, Dāna, and the Amoghā Śakti (कर्ण–सूर्यसंवादः)
मन्त्रियोंसे घिरकर बैठे हुए पुलस्त्यनन्दन रावणके पास पहुँचकर कुशल वक्ता अंगदने रावणको सम्बोधित करके श्रीरामचन्द्रजीका संदेश इस प्रकार कहना आरम्भ किया -- ९ || ([[।[[[[[। एए।[एाएएएएए ४५ | गाए प्ञगगा |! 0 चर | आह वत्वां राघवो राजन् कोसलेन्द्रो महायशा: । प्राप्तकालमिदं वाक््यं तदादत्स्व कुरुष्व च,राजन्! कोसलदेशके महाराज महायशस्वी श्रीरामचन्द्रजीने तुमसे कहनेके लिये जो समयोचित संदेश भेजा है, उसे सुनो और तदनुसार कार्य करो
āha tvāṃ rāghavo rājan kosalendro mahāyaśāḥ | prāptakālam idaṃ vākyaṃ tad ādatsva kuruṣva ca rājān ||
بلغ أنغادا، وهو حَسَنُ البيان، إلى رافانا ابن بولاستيا الجالس محاطًا بوزرائه، فخاطبه قائلاً: «أيها الملك! إن راغهافا—راما، سيد كوسالا ذو المجد العظيم—يوجه إليك هذا القول. إنها موعظة في أوانها؛ فاقبلها واعمل بمقتضاها، أيها الملك!»
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Even in conflict, dharma requires offering timely counsel and a chance for correction; a ruler should accept wise advice and act appropriately rather than persist in adharma.
Angada, as an envoy, delivers Rāma’s message to Rāvaṇa, urging him to heed a timely warning and take the proper course of action.