Shloka 32
Sāvitrī’s Trirātra-Vrata and Departure with Satyavān (सावित्रीव्रतनिश्चयः सहगमनं च)
हरणं चैव वैदेहाा मम चायमुपप्लव: । राज्यभ्रंशश्ष भवतसस््तातस्य मरणं तथा,“विदेहकुमारीका अपहरण, मेरा इस प्रकार असमयमें विपत्तिग्रस्त होना, आपका राज्यसे निर्वासन तथा पिताजीकी मृत्यु--(इस प्रकार संकटपर संकट आता जा रहा है)
haraṇaṃ caiva vaidehyā mama cāyam upaplavaḥ | rājyabhraṃśaś ca bhavataḥ tātasya maraṇaṃ tathā ||
قال ماركاندييا: «اختطاف أميرة فيديها، وهذه النازلة التي حلّت بي في غير أوانها؛ وسقوطك عن الملك ونفيك؛ وكذلك موت أبي—هكذا تتتابع المصائب، مصيبةً فوق مصيبة، في سلسلة لا تنقطع.»
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how adversity can arrive in succession, testing steadiness and dharma; it frames suffering as a moral and existential trial rather than merely a personal grievance.
Mārkaṇḍeya enumerates a series of disasters—Sītā’s abduction, his own sudden distress, the listener’s loss of kingdom/exile, and a father’s death—emphasizing the piling up of calamities.