Shloka 14
Mārkaṇḍeya’s Consolation to the King: Exempla of Rāma and the Efficacy of Allies (मार्कण्डेयाश्वासनम्)
ततो वैश्रवर्णं तत्र ददृशुर्नरवाहनम् | पित्रा सार्थ समासीनमृद्धया परमया युतम्,एक दिन नरवाहन कुबेर अपने महान् ऐश्वर्यसे युक्त होकर पिताके साथ बैठे थे। उसी अवस्थामें रावण आदिने उनको देखा
tato vaiśravaṇaṃ tatra dadṛśur naravāhanam | pitrā sārdhaṃ samāsīnam ṛddhyā paramayā yutam ||
ثم أبصروا فَيْشْرَفَنَة (كوبيرا)، السيد الذي يُحمَل على محفةٍ يحملها الرجال، جالسًا هناك مع أبيه، موفورَ الثراء والبهاء في أسمى مراتبه. ويُبرز هذا المشهد كيف أن عِظَمَ السلطان والمال يجتذب أنظار الخصوم، ممهدًا للحسد والصراع حين لا تُصان الدارما بضبط النفس.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Prosperity and authority, though legitimate, can provoke envy and aggression; dharma requires vigilance, humility, and restraint so that wealth does not become a cause of adharma-driven conflict.
Mārkaṇḍeya describes a moment when Kubera (Vaiśravaṇa), radiant with great prosperity, is seen seated with his father—an image of established power that becomes a focal point for others’ attention and future rivalry.