Shloka 60
इन्द्रजिद्-लक्ष्मणयुद्धम्
Indrajit and Lakṣmaṇa: Escalation through Concealment
इत्युच्यमान: पार्थेन सैन्धवो न न्यवर्तत । तिष्ठ तिछेति तं भीम: सहसाभ्यद्रवद् बली । मा वधीरिति पार्थस्तं दयावान् प्रत्यभाषत,अर्जुनके इस प्रकार ताने देनेपर भी सिन्धुराज नहीं लौटा, तब महाबली भीम “ठहरो, ठहरो” कहते हुए सहसा उसके पीछे दौड़े। उस समय दयालु अर्जुनने उनसे कहा--“भैया! इसकी जान न मारना”
ity ucyamānaḥ pārthena saindhavo na nyavartata | tiṣṭha tiṣṭheti taṃ bhīmaḥ sahasābhyadravad balī | mā vadhīr iti pārthas taṃ dayāvān pratyabhāṣata |
ومع أن بارثا (أرجونا) خاطبه بذلك، لم يلتفت ملك السِّند. عندئذ اندفع بهيما الجبّار خلفه وهو يصيح: «قف! قف!». وفي تلك اللحظة قال أرجونا الرحيم لبهيما: «يا أخي—لا تقتله.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even amid justified anger and pursuit, dharma may require restraint: Arjuna’s compassion checks Bhīma’s impulse to kill, emphasizing controlled force and ethical limits in conflict.
Jayadratha (the Saindhava king) refuses to turn back despite Arjuna’s words. Bhīma rushes after him shouting for him to stop, but Arjuna intervenes and asks Bhīma not to kill him.