इन्द्रजिद्-लक्ष्मणयुद्धम्
Indrajit and Lakṣmaṇa: Escalation through Concealment
तमभ्याशगतं राजा पदातिं कुन्तिनन्दन: । अर्धचन्द्रेण बाणेन विव्याधोरसि धर्मराट्,उसे पैदल ही पास आया देख कुन्तीनन्दन धर्मराज युधिष्ठिरने अर्धचन्द्राकार बाणसे उसकी छातीको छेद डाला
tam abhyāśagataṃ rājā padātiṃ kuntīnandanaḥ | ardhacandreṇa bāṇena vivyādhorasi dharmarāṭ ||
قال فايشَمبايانا: فلمّا رأى يودهيشثيرا—ابنَ كونتي، الثابتَ على الدَّرْمَا—أنّ الجنديَّ الراجل قد دنا، طعنه في صدره بسهمٍ على هيئة هلال. وحتى في زحمة القتال، يصوّر السردُ فعلَ يودهيشثيرا بوصفه مُلكًا منضبطًا: قوّةٌ تُستعمل بحسمٍ لردّ خطرٍ عاجل، لا قسوةً، بل واجبَ حمايةٍ في الحرب.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights dharma in action: a righteous king uses necessary force with restraint and clarity of purpose, responding to an immediate threat as part of kṣatriya duty rather than from anger or cruelty.
An infantryman approaches closely; Yudhiṣṭhira (Dharmarāja), seeing this, shoots a crescent-shaped arrow and pierces the man in the chest.