Shloka 2
Vyāsa’s Consolation to Yudhiṣṭhira: Tapas, Kāla, and the Difficulty of Dāna (दान-तपस्-विवेकः)
अभेद्यानि ततः सर्वे समनहान्त भारत | जाम्बूनदविचित्राणि कवचानि महारथा:,भारत! तदनन्तर उन समस्त महारथियोंने जाम्बूनद नामक सुवर्णसे विभूषित एवं विचित्र शोभा धारण करनेवाले अभेद्य कवच धारण किये
Vaiśampāyana uvāca |
abhedyāni tataḥ sarve samanahānta bhārata |
jāmbūnadavicitrāṇi kavacāni mahārathāḥ ||
قال فايشَمبايَنا: ثم، يا بهاراتا، إن أولئك المحاربين العظام على المركبات تسلّحوا تسلّحًا تامًّا، وارتدوا دروعًا لا تُخترق، مزدانةً بزخارف متنوّعة وألوان بديعة، ومحلاةً بذهب جامبونادا (Jāmbūnada). ويُبرز المشهد إعدادًا مقصودًا منضبطًا للقتال الوشيك، حيث يقترن البهاء الظاهر بعزم الحرب الثقيل.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined readiness and the gravity of entering conflict: warriors do not rush blindly but arm themselves with care, reflecting the kṣatriya ideal of preparedness and responsibility in warfare.
After the preceding developments, the assembled great warriors equip themselves, putting on ornate, gold-adorned, supposedly impenetrable armors as they prepare for the next phase of action.