Shloka 1
धृतराष्ट्रस्य क्रतु-प्रवर्तनम् तथा पाण्डवानां निमन्त्रण-प्रतिवचनम्
Dhṛtarāṣṭra’s Sacrifice Commences and the Pandavas’ Reply to the Invitation
(दाक्षिणात्य अधिक पाठका ३ श्लोक मिलाकर कुल ३१६ श्लोक हैं) 2.6 03.7 (9) #25-# #55-7 एकचत्वारिशर्दाधिकद्विशततमो< ध्याय: कौरवोंका गन्धवॉंके साथ युद्ध और कर्णकी पराजय वैशम्पायन उवाच ततस्ते सहिता: सर्वे दुर्योधनमुपागमन् । अब्र॒वंश्व महाराज यदूचु: कौरवं प्रति,वैशम्पायनजी कहते हैं--महाराज! तदनन्तर वे सब लोग एक साथ कुरुराज दुर्योधनके पास गये और गन्धर्वोने राजासे कहनेके लिये जो-जो बातें कही थीं, उन्हें कह सुनाया
Vaiśampāyana uvāca |
Tatas te sahitāḥ sarve Duryodhanam upāgaman |
Abruvanś ca mahārāja yad ūcuḥ Kauravaṃ prati ||
قال فايشَمبايانا: ثم إنهم جميعًا، وقد اجتمعوا، قصدوا دُريودَهَنَة. وأيها الملك العظيم، نقلوا إلى ذلك الكوروفي حرفًا بحرف ما قيل لهم أن يبلّغوه إياه. ويُظهر المشهد أن الرسائل في أزمات المُلك تُحمل جماعةً وبصورة رسمية، فتُشكّل المسؤولية والعاقبة في الصراع الآخذ في الانكشاف.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even before weapons are raised, outcomes are shaped by counsel, reporting, and collective decision-making. The verse highlights formal communication in kingship: what is conveyed to a ruler can intensify or restrain conflict, making truthful and responsible reporting ethically significant.
A group (the Kaurava party/attendants) goes together to Duryodhana and relays to him the message that had been spoken for his hearing—setting up the next events of the Gandharva–Kaurava confrontation in this chapter.