Shloka 61
चित्रसेन-समागमः / The Engagement with Citrasena and the Gandharvas
अभिपन्नास्मि पाञज्चालि याज्ञसेनि क्षमस्व मे । कामकार: सखीनां हि सोपहासं प्रभाषितम्,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! द्रौपदीकी ये धर्मयुक्त बातें सुनकर सत्यभामाने उस धर्मपरायणा पाज्चालीका समादर करते हुए कहा--'पाञज्चालराजकुमारी! याज्ञसेनी! मैं तुम्हारी शरणमें आयी हूँ; (मैंने जो अनुचित प्रश्न किया है), उसके लिये मुझे क्षमा कर दो। सखियोंमें परस्पर स्वेच्छापूर्वक ऐसी हास-परिहासकी बातें हो जाया करती हैं!
abhipannāsmī pāñcāli yājñaseni kṣamasva me | kāmakāraḥ sakhīnāṃ hi sopahāsaṃ prabhāṣitam ||
وخاطبت ساتيابھاما بانچالي باحترام بعد أن سمعت كلام دراوبدي القائم على الدharma: «يا أميرة بانچالا، يا ياجناسيني، لقد جئتُ إليكِ ألتمس الملجأ—فاعفي عني سؤالي غير اللائق. فبين الصديقات كثيرًا ما تُقال مثل هذه الكلمات على سبيل المزاح، مقرونةً بالضحك، على سجيّتها.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even when speech is casual or joking among friends, one should recognize impropriety and seek forgiveness; humility and respect toward a dharma-guided person are themselves ethical acts.
After Draupadī speaks in a dharma-consistent way, Satyabhāmā honors her and apologizes for an earlier inappropriate query, explaining it arose from the free, teasing manner common among friends.