Shloka 34
चित्रसेन-समागमः / The Engagement with Citrasena and the Gandharvas
भिक्षाबलिश्राद्धमिति स्थालीपाकाश्न पर्वसु | मान्यानां मानसत्कारा ये चान्ये विदिता मम,“मैं दिन-रात आलस्य त्यागकर भिक्षा-दान, बलिवैश्वदेव, श्राद्ध, पर्वकालोचित स्थालीपाकयज्ञ, मान्य पुरुषोंका आदर-सत्कार, विनय, नियम तथा अन्य जो-जो धर्म मुझे ज्ञात हैं, उन सबका सब प्रकारसे उद्यत होकर पालन करती हूँ
vaiśampāyana uvāca |
bhikṣā-bali-śrāddham iti sthālīpākāś ca parvasu |
mānyānāṁ mānasa-satkārā ye cānye viditā mama ||
قال فايشَمبايانا: «إني أُواظب بجدّ على جميع الواجبات التي أعلمها—فإذا اقتضى الأمرُ خرجت أستجدي القوت، وأقدّم قربان البَلي (فايشفاديفا)، وأقيم شعائر الشرادّها، وفي أيام الأعياد أقدّم ذبيحة السثاليباكا. كما أُسدي من صميم القلب الإكرام والضيافة لمن يستحقون التوقير، مع سائر ضوابط الدارما التي أعرفها—أمارسها كلها باستعدادٍ دائم، طاردةً الكسل ليلًا ونهارًا.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes vigilant practice of dharma through everyday disciplines: regulated livelihood (bhikṣā), domestic offerings (bali/vaiśvadeva), ancestral responsibility (śrāddha), festival observances (sthālīpāka), and sincere respect toward worthy persons—performed without laziness and with steady readiness.
In Vaiśampāyana’s narration, a speaker (implied in the quoted content) describes her consistent observance of household and ethical duties—ritual, charity, and honoring elders—presenting her conduct as a model of disciplined righteousness.