Shloka 3
Āraṇyaka Parva, Adhyāya 233 — Pandavas Mobilize; Arjuna’s Conciliation and the Onset of Combat
मार्कण्डेय उवाच आग्नेयश्चैव स्कन्दश्न दीप्तकीर्तिरनामय: । मयूरकेतुर्धर्मात्मा भूतेशो महिषार्दन:,मार्कण्डेयजी बोले--राजन्! आग्नेय, स्कन्द, दीप्तकीर्ति, अनामय, मयूरकेतु, धर्मात्मा, भूतेश, महिषमर्दन, कामजित, कामद, कान्त, सत्यवाक्, भुवनेश्वर, शिशु, शीघ्र, शुचि, चण्ड, दीप्तवर्ण, शुभानन, अमोघ, अनघ, रौद्र, प्रिय, चन्द्रानन, दीप्तशक्ति, प्रशान्तात्मा, भद्गरकृत, कूटमोहन, षष्ठीप्रिय, धर्मात्मा, पवित्र, मातृवत्सल, कन्याभर्ता, विभक्त, स्वाहेय, रेवतीसुत, प्रभु, नेता, विशाख, नैगमेय, सुदुश्चर, सुव्रत, ललित, बाल- क्रीडनकप्रिय, आकाशचारी, ब्रह्मचारी, शूर, शंखणोद्धव, विश्वामित्रप्रिय, देवसेनाप्रिय, वासुदेवप्रिय, प्रिय और प्रियकृत--ये कार्तिकेयजीके दिव्य नाम हैं। जो इनका पाठ करता है, वह धन, कीर्ति तथा स्वर्गलोक प्राप्त कर लेता है; इसमें संशय नहीं है
mārkaṇḍeya uvāca | āgneyas caiva skandaś ca dīptakīrtir anāmayaḥ | mayūraketur dharmātmā bhūteśo mahiṣārdanaḥ ||
قال ماركانديّا: «يا أيها الملك، إن ابنَ النار الإلهي—أغنيَة (Agneya) وسكندَة (Skanda)—ذو الصيت المتّقد، السليم من العِلَل؛ حاملُ راية الطاووس؛ ذو النفس الدارمية؛ ربُّ الكائنات؛ وقاتلُ شيطان الجاموس—فهذه (من جملة) الألقاب المقدّسة التي يُثنى بها على كارتيكِيا.»
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse models devotional remembrance through divine epithets: praising Skanda/Kārttikeya as righteous, pure, and protective. It frames dharma not only as conduct but as a quality embodied by the deity, encouraging reverent recitation and moral alignment.
Sage Mārkaṇḍeya addresses the king and begins listing sacred names of Skanda/Kārttikeya—starting with ‘Āgneya’ and ‘Skanda’—as part of a larger hymn-like enumeration meant to honor the deity and convey his attributes (origin, emblem, righteousness, lordship, and demon-slaying power).