Shloka 21
Āraṇyaka Parva, Adhyāya 233 — Pandavas Mobilize; Arjuna’s Conciliation and the Onset of Combat
धनमायुर्यशो दीप्त॑ पुत्राउछत्रुजयं तथा । स पुष्टितुष्टी सम्प्राप्प स्कन्दसालोक्यमाप्नुयात्,जो ब्राह्मण एकाग्रचित्त हो स्कन्ददेवके इस जन्म-वृत्तान्तको पढ़ता है, ब्राह्मणोंको सुनाता है अथवा स्वयं ब्राह्मणके मुखसे सुनता है, वह धन, आयु, उज्ज्वल यश, पुत्र, शत्रुविजय तथा तुष्टि-पुष्टि पाकर अन्तमें स्कन्दके लोकमें जाता है
dhanam āyur yaśo dīptaṁ putrān śatrūjayaṁ tathā | sa puṣṭi-tuṣṭī samprāpya skanda-sālokyam āpnuyāt ||
قال ماركاندييا: «من تلا بقلبٍ مُركَّز هذا الخبر عن سكَندا في هذه الولادة نفسها، أو جعله مسموعًا لدى البراهمة، أو سمعه بنفسه من فمِ براهمن—نال الغنى، وطول العمر، والذكر اللامع، والبنين، والغلبة على الأعداء، وبركتيِ القوتِ والرضا؛ ثم في النهاية يبلغ عالم سكَندا».
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse presents a phalaśruti: devoted, attentive recitation or hearing of Skanda’s life-story—especially through brāhmaṇas—yields both worldly goods (prosperity, longevity, fame, offspring, victory) and a final spiritual reward (Skanda’s realm), emphasizing faith, disciplined attention, and reverence for sacred transmission.
Mārkaṇḍeya concludes a section about Skanda by stating the fruits of engaging with the narrative: one who reads, teaches, or listens to Skanda’s birth-account with single-pointed mind gains multiple blessings and ultimately attains sālokya with Skanda.