Shloka 1
चित्रसेनगन्धर्वैः कौरवसंनिपातः
Citrasena and the Kaurava engagement
#::3:.8 #::3...7 (0) हि २ 7 एकोनत्रिशर्दाधिकद्धिशततमो< ध्याय: स्कन्दका इन्द्रके साथ वार्तालाप, देवसेनापतिके पदपर अभिषेक तथा देवसेनाके साथ उनका विवाह मार्कण्डेय उवाच उपविष्टं तु तं स्कन्दं हिरण्यकवचस्त्रजम् । हिरण्यचूडमुकुटं हिरण्याक्षं महाप्रभम्,मार्कण्डेयजी कहते हैं--राजन्! स्कन्द सोनेका कवच, सोनेकी माला और सोनेकी कलँगीसे सुशोभित मुकुट धारण किये (सुन्दर आसनपर) बैठे थे। उनके नेत्रोंसे सुवर्णकी- सी ज्योति छिटक रही थी और उनके शरीरसे महान् तेज:पुंज प्रकट हो रहा था
Mārkaṇḍeya uvāca: upaviṣṭaṃ tu taṃ Skandaṃ hiraṇya-kavaca-strajam | hiraṇya-cūḍa-mukuṭaṃ hiraṇyākṣaṃ mahāprabham ||
قال ماركاندِيا: «أيها الملك، كان سكاندا جالسًا، متزيّنًا بدرعٍ من ذهب وبإكليلٍ من ذهب. وعلى رأسه تاجٌ ذو عُرفٍ ذهبي؛ وكانت عيناه تلمعان كأنهما ذهب، ومن شخصه كانت تتأجّج هالةٌ عظيمة من النور.»
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds the ethical-religious idea that divine authority is marked by tejas (radiant power) and auspicious insignia; reverence arises not from coercion but from recognized splendor and rightful station.
Mārkaṇḍeya begins describing Skanda’s appearance to the king: Skanda is seated in majesty, adorned with golden armor, garland, and crown, his eyes and body emitting a powerful radiance—setting the tone for the ensuing account of his role among the gods.