Shloka 27
Karṇa’s Counsel on Śrī
Fortune) and the Proposed Display before the Exiled Pāṇḍavas (कर्णवचनम् / श्रीप्रदर्शन-प्रस्तावः
द्वाभ्यां भुजाभ्यामाकाशं बहुशो निजघान ह । कीडन् भाति महासेनस्त्रीललोकान् वदनै: पिबन्,फिर वे दो भुजाओंसे आकाशको बार-बार पीटने लगे। इस प्रकार क्रीडा करते हुए कुमार महासेन ऐसे जान पड़ते थे मानो वे अपने मुखोंसे तीनों लोकोंको पी जायूँगे
dvābhyāṃ bhujābhyām ākāśaṃ bahuśo nijaghāna ha | kīḍan bhāti mahāsenas trīl lokān vadanaiḥ piban ||
قال ماركاندييا: وبذراعيه الاثنتين أخذ يضرب السماء مرارًا وتكرارًا. وهو يلهو على هذا النحو بدا الطفل مهاسينا كأنه سيشرب العوالم الثلاثة بأفواهِه—صورةٌ لقوةٍ إلهية طاغية غير مروّضة، تبعث الهيبة وتنهى عن قياس العظمة بمقاييس العاديّين.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse conveys awe before extraordinary, divine potency: true greatness may manifest beyond ordinary human scale, inviting humility and restraint in judgment.
Mārkaṇḍeya describes the child Mahāsena at play, repeatedly striking the sky with his two arms and seeming, in hyperbolic mythic imagery, capable of drinking up the three worlds.