स्कन्दग्रहवर्णनम् (Skanda-graha-varṇanam) — Description and Pacification of the Skanda-afflictions
यां कपर्दिसुतामाहुर्दृश्यादृश्येति देहिन: । तनुत्वात् सा सिनीवाली तृतीयाज्धिरस: सुता,अंगिराकी तीसरी पुत्री 'सिनीवाली” (चतुर्दशीयुक्ता अमावास्या) है जो अत्यन्त कृश होनेके कारण कभी दीखती है और कभी नहीं दीखती; इसीलिये लोग उसे “दृश्यादृश्या' कहते हैं। भगवान् रुद्र उसे ललाटमें धारण करते हैं, इस कारण उसे सब लोग “रूद्रसुता, भी कहते हैं
yāṃ kapardisutām āhur dṛśyādṛśyeti dehinaḥ | tanutvāt sā sinīvālī tṛtīyāṅgirasaḥ sutā ||
قال ماركانديَيا: «تلك التي يدعوها ذوو الأجساد “المرئيةَ واللامرئيةَ” — ابنةَ كَبَردِن (Kapardin) — هي سِينيفَالِي (Sinīvālī)، الابنةُ الثالثةُ لأَنْغِيرَس (Aṅgiras). ولشدة نحولها تُرى حينًا وتختفي حينًا؛ لذلك يصفها الناس بـ “dṛśyādṛśyā” (مرئيةٌ ومع ذلك غيرُ مرئية).»
मार्कण्डेय उवाच
The verse highlights how names and descriptions arise from observed qualities: Sinīvālī is called ‘visible-and-invisible’ because her extreme slenderness makes her appear intermittently. It reflects a broader Indic habit of linking identity, epithet, and function to perceptible traits and cosmic rhythms (here, lunar phases).
Mārkaṇḍeya is explaining a mythic genealogy and characterization: Sinīvālī is identified as Kapardin’s daughter and the third daughter of Aṅgiras, and her epithet ‘dṛśyādṛśyā’ is justified by her intermittent visibility.