Shloka 217
स्कन्दसेनापत्याभिषेकः
Skanda’s Consecration as Devasenāpati
अब मैं महान् कान्तिमान् विविध अग्नियोंका, जो ब्राह्मणग्रंथोक्त विधि-वाक्योंमें अनेक कर्मोद्वारा विभिन्न प्रयोजनोंकी सिद्धिके लिये विख्यात हैं, वर्णन करूँगा ।। इति श्रीमहाभारते वनपर्वणि मार्कण्डेयसमास्यापर्वणि आज्धिरसे सप्तदशाधिकद्विशततमो 5 ध्याय:,इस प्रकार श्रीमहाभारत वनपर्वके अन्तर्गत मार्कण्डेयसमास्यापर्वमें अंगिरसयके प्रसंगमें दो सौ सत्रहवाँ अध्याय पूरा हुआ
abhaṁ may mahān kāntimān vividha-agnīnāṁ, ye brāhmaṇa-granthokta-vidhi-vākyeṣu aneka-karmabhiḥ vividhaprayojana-siddhaye vikhyātāḥ, varṇanaṁ kariṣyāmi.
قال ماركانديّا: «الآن سأصف النيران المقدّسة الكثيرة البهاء والمتنوّعة—تلك المشهورة في نصوص البراهمة وما ورد فيها من أوامر وشرائع—والتي تُنجَز بها، عبر طقوسٍ عديدة، مقاصدُ شتّى.» (وهكذا تنتهي الفصل 217 من كتاب الغابة، ضمن قسم “ماركانديّا-سماسيا”، في سياق خبر أنغيراس.)
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The passage frames Vedic ritual knowledge as a disciplined, text-grounded means for achieving diverse legitimate aims: sacred fires and their prescribed rites are presented as instruments of dharma when performed according to injunction (vidhi) and tradition.
Mārkaṇḍeya announces a forthcoming exposition on various kinds of sacred fires and the rites connected with them, noting their authority in Brahmanical texts; the colophon indicates the close of the chapter and situates it within the Markandeya-related section and the Aṅgiras episode.