Shloka 24
Skanda–Mātṛgaṇa-janma: Kumārakāḥ, Kanyāgaṇāḥ, and the Vīrāṣṭaka (स्कन्द-मातृगण-सम्भवः)
असंतोषका अन्त नहीं है, अतः संतोष ही परम सुख है। जिन्होंने ज्ञानमार्गको पार करके परमात्माका साक्षात्कार कर लिया है, वे कभी शोकमें नहीं पड़ते हैं ।। न विषादे मन: कार्य विषादो विषमुत्तमम् | मारयत्यकृतप्रज्ञं बाल॑ क्रुद्ध इवोरग:,मनको विषादकी ओर न जाने दे। विषाद उग्र विष है। वह क्रोधमें भरे हुए सर्पकी भाँति विवेकहीन अज्ञानी मनुष्यको मार डालता है
na viṣāde manaḥ kāryaṃ viṣādo viṣam uttamam | mārayaty akṛtaprajñaṃ bālaṃ kruddha ivoragaḥ ||
لا تدع النفس تهوي إلى الكآبة. فالكآبة أفتك السموم: كالحية الغضبى، تهلك الأحمق الذي لم تُهذَّب بصيرته ولم يُنمَّ تمييزه. لذلك تُعلَّم القناعة على أنها السعادة العليا، والذين تجاوزوا مجرد التعلّم إلى التحقّق المباشر بالحقّ الأعلى لا يقعون في الحزن.
व्याध उवाच
Educational Q&A
Do not indulge despondency; it is compared to a deadly poison. A person without cultivated discernment is especially vulnerable, whereas contentment and realized wisdom protect one from grief.
In the Vyādha’s instruction (often called the Vyādha-gītā) within Vana Parva, the hunter teaches ethical and spiritual discipline, warning his listener against viṣāda (dejection) and urging steadiness of mind grounded in wisdom and contentment.