Shloka 1
Skanda–Mātṛgaṇa-janma: Kumārakāḥ, Kanyāgaṇāḥ, and the Vīrāṣṭaka (स्कन्द-मातृगण-सम्भवः)
#72:.7 #:ड-.ह () हि २ 7 षोडशाधिकद्विशततमो< ध्याय: कौशिक-धर्मव्याध-संवादका उपसंहार तथा कौशिकका अपने घरको प्रस्थान व्याध उवाच एवं शप्तो5हमृषिणा तदा द्विजवरोत्तम । अभिप्रसादयमृषिं गिरा त्राहीति मां तदा,धर्मव्याध कहता है--विप्रवर! जब इस प्रकार ऋषिने मुझे शाप दे दिया, तब मैंने कहा--'भगवन्! मेरी रक्षा कीजिये--मुझे उबारिये। मुने! मैंने अनजानमें यह आज अनुचित काम कर डाला है। मेरा सब अपराध क्षमा कीजिये और मुझपर प्रसन्न हो जाइये।' ऐसा कहकर उन्हें प्रसन्न करनेकी चेष्टा की
vyādha uvāca | evaṁ śapto 'ham ṛṣiṇā tadā dvijavarottama | abhiprasādayam ṛṣiṁ girā trāhīti māṁ tadā ||
قال الصيّاد: «يا أفضلَ البراهمة، لما لعنني الناسكُ على هذا النحو سعيتُ إلى استرضائه بكلماتٍ متواضعة، قائلاً: “أنقِذني!”—متضرّعًا حينئذٍ إلى الحماية والمغفرة. وهكذا حاولتُ تهدئةَ الرِّشي (الناسك)، مُقِرًّا بخطئي ومستعطفًا رحمته.»
व्याध उवाच
Educational Q&A
When one commits a wrong—whether knowingly or unknowingly—the proper ethical response is humility, acknowledgment of fault, and sincere effort to seek forgiveness and restore harmony, rather than defensiveness or pride.
The Dharma-vyādha recounts that after being cursed by a sage, he immediately tried to pacify the rishi through respectful speech, pleading for protection (‘trāhi mām’) and seeking the sage’s grace.