Shloka 31
आरण्यकपर्वणि अध्यायः २१६ — इन्द्र-स्कन्द-संमुखता वज्रप्रहारश्च
Indra approaches Skanda; vajra strike and the arising of Viśākha
ततः प्रत्यब्रवीद् वाक्यमृषिर्मा क्रोधमूर्च्छित: । व्याधस्त्वं भविता क्रूर शूद्रयोनाविति द्विज,मेरी बात सुनकर ऋषि क्रोधसे व्याकुल हो गये और उत्तर देते हुए बोले--“निर्दयी ब्राह्मण! तू शूद्रयोनिमें जन्म लेकर व्याध होगा"
tataḥ pratyabravīd vākyam ṛṣir mā krodha-mūrcchitaḥ | vyādhas tvaṁ bhavitā krūra śūdra-yonāv iti dvija ||
ثم إن الحكيم، وقد غمرته موجة من الغضب، أجاب قائلاً: «يا قاسي القلب! ستولد في رحمٍ من الشودرَة، وتغدو فيادها—صيّادًا وجزّارًا—يا ذا الميلادين». وتُبرز الآية كيف يُفسد الغضبُ الحكمَ ويجعل الكلام سلاحًا، فيُطلق عاقبةً كَرْميةً مصوغةً في هيئة لعنة.
व्याध उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that anger (krodha) can eclipse discernment and turn words into harmful acts; such speech, especially from a spiritually authoritative figure, is portrayed as generating serious karmic consequences.
A sage, provoked and overwhelmed by anger, responds by pronouncing a curse-like declaration: the addressed ‘dvija’ will be reborn in a Śūdra womb and live as a vyādha (hunter/butcher), marking a dramatic reversal of status and a moral warning about wrathful speech.