Shloka 62
Adhyāya 208: Aṅgirasī-kanyāḥ
Enumeration of Aṅgiras’ daughters and attribute-names
व्याध उवाच यज्ञो दानं॑ तपो वेदा: सत्यं च द्विजसत्तम | पज्चैतानि पवित्राणि शिष्टाचारेषु सर्वदा,व्याधने कहा--द्विजश्रेष्ठ! यज्ञ, दान, तपस्या, वेदोंका स्वाध्याय और सत्यभाषण--ये पाँच पवित्र वस्तुएँ शिष्ट पुरुषोंके आचार-व्यवहारमें सदा देखी गयी हैं
vyādha uvāca—yajño dānaṁ tapo vedāḥ satyaṁ ca dvijasattama | pañcaitāni pavitrāṇi śiṣṭācāreṣu sarvadā ||
قال الصيّاد: «يا أفضلَ ذوي الميلادين، إنّ اليَجْنَة (القربان/الذبيحة الطقسية)، والدّانَة (الصدقة)، والتَّبَس (الزهد والمجاهدة)، وتلاوةَ الفيدا ودراستها، والصدق—هذه الخمسة تُعَدّ مطهِّرات. وهي تُرى دائماً متجسّدة في سلوك المهذّبين المنضبطين وممارستهم اليومية.»
व्याध उवाच
Educational Q&A
The verse identifies five enduring sources of inner and social purity—sacrifice (duty-oriented worship), charity, austerity, Vedic study, and truthfulness—and says that truly cultured people consistently embody these in their conduct (śiṣṭācāra).
In the Vyādha’s instruction on dharma, he addresses a brāhmaṇa respectfully and summarizes the hallmark virtues/practices that characterize the righteous, using them as a standard for ethical living.