Shloka 42
Adhyāya 208: Aṅgirasī-kanyāḥ
Enumeration of Aṅgiras’ daughters and attribute-names
मृषा वाद परिहरेत् कुर्यात् प्रियमयाचित: । न च कामाज्न संरम्भान्न द्वेषाद् धर्ममुत्सूजेत्,झूठ बोलना छोड़ दे, बिना कहे ही दूसरोंका प्रिय करे, काम, क्रोध तथा द्वेषसे भी कभी धर्मका परित्याग न करे
mṛṣā-vādaṁ pariharet kuryāt priyam ayācitaḥ | na ca kāmāj na saṁrambhān na dveṣād dharmam utsṛjet ||
قال الصيّاد: «ليترك المرء القول الكاذب. ومن غير أن يُسأل، فليفعل ما يسرّ الآخرين وينفعهم. ولا يترك الدهرما قطّ—لا بدافع الشهوة، ولا بدافع غضبٍ طائشٍ واضطراب، ولا بدافع الكراهية.»
व्याध उवाच
Educational Q&A
Practice truthful speech, proactively do good that pleases others, and remain steadfast in dharma—do not let desire, impulsive anger, or hatred become excuses for unethical action.
In the Vana Parva’s dialogue where the hunter (Vyādha) instructs a seeker, he summarizes practical ethical discipline: restraint in speech, unprompted benevolence, and unwavering commitment to dharma despite strong emotions.