Shloka 5
Agni’s Withdrawal to the Forest and Identification with Āṅgirasa (अग्न्याङ्गिरस-इतिहासः)
बलाकां पतितां दृष्टवा गतसत्त्वामचेतनाम्,उस बगुलीको अचेत एवं निष्प्राण होकर पड़ी देख ब्राह्मणका हृदय दयासे द्रवित हो उठा। उसे अपने इस कुकृत्यपर पश्चात्ताप हुआ। वह इस प्रकार शोक प्रकट करता हुआ बोला--“'ओह! आज क्रोध और आसक्तिके वशीभूत होकर मैंने यह अनुचित कार्य कर डाला'
balākāṃ patitāṃ dṛṣṭvā gatasattvām acetanām | brāhmaṇasya hṛdayaṃ dayayā dravībhūtaṃ paścāttāpaṃ ca jagāma | sa śokam udīrayan uvāca— “aho! adya krodhāsaktivaśībhūto mayā anucitaṃ karma kṛtam” ||
قال ماركانديّا: «فلما رأى مالكَ الحزين ساقطًا على الأرض، فاقدًا للوعي كأنه بلا روح، لان قلبُ البراهمن رحمةً. وأخذه الندم على سوء صنيعه، فنوح قائلًا: “وا أسفاه! لقد غلبتني اليومُ الغضبةُ والتعلّق، فارتكبتُ فعلًا غير لائق.”»
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Even a moment of anger and attachment can drive one into adharma; true righteousness includes compassion and the capacity to repent, recognize wrongdoing, and restrain the passions that cause harm.
A brāhmaṇa sees the heron lying fallen and unconscious; compassion arises, and he feels remorse for his own misdeed. He openly laments that anger and attachment led him to commit an improper act.