Shloka 336
Agni’s Withdrawal to the Forest and Identification with Āṅgirasa (अग्न्याङ्गिरस-इतिहासः)
हिंसितश्न न हिंसेत त॑ देवा ब्राह्मणं विदु: । जो क्रोध और मोहको त्याग देता है, उसीको देवतागण ब्राह्मण मानते हैं। जो यहाँ सत्य बोले, गुरुको संतुष्ट रखे, किसीके द्वारा मार खाकर भी बदलेमें उसे न मारे, उसको देवतालोग ब्राह्मण मानते हैं
hiṁsitaḥ san na hiṁset; taṁ devā brāhmaṇaṁ viduḥ | yaḥ krodha-mohau tyajati, satyaṁ vadati, guruṁ toṣayati, hataḥ san api na pratihanyāt—taṁ devā brāhmaṇaṁ viduḥ ||
قال البراهمي: «حتى إذا أُوذِيَ المرءُ فلا ينبغي أن يُؤذيَ ردًّا؛ فمثلُ هذا تُقِرُّه الآلهةُ براهمنًا حقًّا. ومن ترك الغضبَ والوهمَ، ونطق بالصدق هنا، وأرضى المعلّم، وحتى إذا ضُرِبَ لا يَضرِبُ مقابِلًا—فذلك تَعُدُّه الآلهةُ براهمنًا».
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Brahminhood is defined by ethical conduct: non-retaliation even when harmed, abandonment of anger and delusion, truthfulness, and respectful service that keeps one’s teacher satisfied.
A Brahmin speaker is instructing listeners on the marks of a true Brahmin, emphasizing inner discipline and compassionate restraint rather than birth or outward status.