Guṇa-vibhāga and Prāṇa–Agni–Yoga Upadeśa (गुणविभाग तथा प्राण-अग्नि-योगोपदेश)
विष्वगश्वः पृथो: पुत्रस्तस्मादद्रिश्न जज्ञिवान् अद्रेश्व युवनाश्वस्तु श्रावस्तस्थात्मजो 5 भवत्,पृथुके विष्वगश्व और उनके पुत्र अद्रि हुए। अद्विके पुत्रका नाम युवनाश्व था। युवनाश्वका पुत्र श्राव नामसे विख्यात हुआ
viśvagāśvaḥ pṛthoḥ putras tasmād adriśna jajñivān | adreśu yuvanāśvas tu śrāvas tasyātmajo 'bhavat ||
قال ماركانديّا: «كان فيشفاغاشفا ابنَ بريثو. ومنه وُلِد أدريشنا. ومن أدريشنا وُلِد يوفاناشفا؛ وأما ابنُ يوفاناشفا فاشتهر باسم شرافاس». وفي هذا السرد النسَبي يؤكد النصُّ دوام السلالة وحفظ الذكرى الملكية عبر الخلافة الشرعية، وعبر الصيت الذي يُكتسب في إطار الدارما.
मार्कण्डेय उवाच
The verse reinforces the Itihāsa emphasis on lineage preserved through dharmic succession: names and reputations endure when a royal line continues in an orderly, legitimate manner, linking personal identity to ancestral responsibility.
Mārkaṇḍeya is reciting a genealogical sequence: Pṛthu’s son is Viśvagāśva; Viśvagāśva’s descendant is Adriśna; from Adriśna comes Yuvanāśva; and Yuvanāśva’s son is Śrāvas, noted for renown.