Shloka 8
मधुकैटभवधोपाख्यानम्
The Account of the Slaying of Madhu and Kaiṭabha
मुदितश्न जन: सर्व: स्वधर्मेषु व्यवस्थित: । ता: प्रजा मुदिता: सर्वा दृष्टवा बलनिषूदन:,सब लोग बड़ी प्रसन्नताके साथ अपने-अपने धर्मोंमें स्थित रहते थे। अपनी उन सारी प्रजाको आनन्दित देखकर बलासुरके शत्रु देवराज इन्द्र बड़ी प्रसन्नताका अनुभव करते थे। एक दिनकी बात है, इन्द्र ऐगावत हाथीपर आरूढ़ हो चैनसे दिन बिताती हुई अपनी प्रजाको देखनेके लिये भ्रमण करने लगे
muditāś ca janāḥ sarve svadharmeṣu vyavasthitāḥ | tāḥ prajā muditāḥ sarvā dṛṣṭvā balanīṣūdanaḥ ||
كان الناس جميعًا مسرورين، ثابتين في واجباتهم الخاصة وفق الدارما. فلما رأى إندرا—قاتل بالا—رعيته كلَّها راضية مطمئنة، أحسَّ رضًا عميقًا؛ إذ إن صلاح المملكة ورفاهها يقومان على مواطنين يقيمون الدارما في مراتبهم ومقاماتهم.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A society flourishes when individuals remain established in svadharma; the ruler’s (or protector’s) satisfaction is tied to the subjects’ ethical stability and contentment.
Vaiśampāyana describes a time when the people are happy and dutiful; Indra, called the slayer of Bala, observes their contentment and feels pleased.