Shloka 52
Kuvalāśva’s Lineage and Uttaṅka’s Petition concerning Dhundhu (धुन्धु-प्रसङ्गः)
वामदेव उवाच घोरें व्रतं ब्राह्मणस्यैतदाहु- रेतद् राजन् यदिहाजीवमान: । अयस्मया घोररूपा महान्त- श्वत्वारो वा यातुधाना: सुरीद्रा: । मया प्रयुक्तास्त्वद्वधमीप्समाना वहन्तु त्वां शितशूलाश्षतुर्धा,वामदेव बोले--राजन! तुम ब्राह्मणोंके इस धनको हड़पकर जो अपने उपयोगमें लाना चाहते हो, यह बड़ा भयंकर कर्म कहा गया है। यदि मेरे घोड़े वापस न दोगे तो मेरी आज्ञा पाकर विकराल रूपधारी तथा लौह-शरीरवाले अत्यन्त भयंकर चार बड़े-बड़े राक्षस हाथोंमें तीखे त्रिशूल लिये तुम्हारे वधकी इच्छासे टूट पड़ेंगे और तुम्हारे शरीरके चार टुकड़े करके उठा ले जायाँगे
vāmadeva uvāca | ghoraṁ vrataṁ brāhmaṇasya etad āhur etad rājan yad ihājīvamānaḥ | ayasmayā ghorarūpā mahāntaś catvāro vā yātudhānāḥ surīdrāḥ | mayā prayuktās tvad-vadham īpsamānā vahantu tvāṁ śitaśūlāś caturdhā ||
قال فاماديفا: «أيها الملك، إن الحكماء يعدّون هذا انتهاكًا مروّعًا لنسكِ البراهمة المقدّس: أن يغتصب المرء، وهو حيّ في هذا العالم، مالَ براهميٍّ ويحوّله إلى منفعةٍ لنفسه. فإن لم تردّ خيولي، فبأمري يندفع عليك أربعةٌ من الياتودهانا عظامٌ مُفزِعون—أجسادُهم من حديدٍ وهيئاتُهم رهيبة—يحملون رماحًا ثلاثيةً حادّة، يبتغون قتلك، فيمزّقونك إلى أربعة أجزاء ثم يحملونك بعيدًا.»
वामदेव उवाच