Shloka 1
Kuvalāśva’s Lineage and Uttaṅka’s Petition concerning Dhundhu (धुन्धु-प्रसङ्गः)
अपर अप हूँ... आपके आप: द्विनवर्त्याधेकशततमो< ध्याय: इक्ष्वाकुवंशी परीक्षित्का मण्ड्रकराजकी कन्यासे विवाह, शल और दलके चरित्र तथा वामदेव मुनिकी महत्ता वैशम्पायन उवाच भूय एव ब्राह्णमहाभाग्यं वत्कुमर्हसीत्यब्रवीत् पाण्डवेयो मार्कण्डेयम्,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! तदनन्तर पाण्डुनन्दन युधिष्ठिरने मुनिवर मार्कण्डेयसे कहा--'ब्रह्मन्! पुनः ब्राह्मणोंकी महिमाका वर्णन कीजिये”
vaiśampāyana uvāca | bhūya eva brāhmaṇa-mahābhāgyaṁ vaktum arhasi iti abravīt pāṇḍaveyo mārkaṇḍeyam |
قال فَيْشَمْبَايَنَة: ثم إن ابن باندو (يودهيشثيرا) خاطب الحكيم ماركانديَة قائلاً: «أيها البراهمن، إنك لجدير بأن تتكلم مرة أخرى—فصِفْ من جديد البركة العظمى ومجد البراهمة».
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds dharmic reverence for learned and disciplined Brahmins, presenting their ‘mahābhāgya’ (auspicious excellence) as a subject worthy of repeated reflection and instruction.
Within Vaiśampāyana’s narration to King Janamejaya, Yudhiṣṭhira requests the sage Mārkaṇḍeya to continue and again describe the greatness of Brahmins, setting up further didactic storytelling.