Shloka 3
उत्तङ्कोपाख्यानप्रारम्भः — Uttanka’s Tapas, Viṣṇu-stuti, and the Dhundhumāra Prophecy
Opening
तच्छीलमनुवर्त्स्यन्ति मनुष्या लोकवासिन: । विप्रैश्नोरक्षये चैव कृते क्षेमं भविष्यति,फिर इस जगत्के निवासी मनुष्य उनके शील-स्वभावका अनुकरण करेंगे। इस प्रकार सत्ययुगमें ब्राह्मणोंद्वारा दस्युदलका विनाश हो जानेपर संसारका मंगल होगा
tacchīlam anuvartsyanti manuṣyā lokavāsinaḥ | vipraiś ca naurakṣaye caiva kṛte kṣemaṃ bhaviṣyati ||
قال ماركانديّا: «إنّ الناس الساكنين في هذا العالم سيتّخذون ذلك السلوك وتلك السجية مثالًا يُحتذى. وهكذا، في عصر كِرتا (ساتيا)، حين تُباد عصابات اللصوص ويُصان البراهمة، يغدو العالم آمنًا مباركًا.»
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Public welfare (kṣema) arises when society imitates exemplary character (śīla), lawlessness is checked, and the guardians of dharma—here represented by vipras—are protected; ethical models and social protection together sustain a harmonious age.
Mārkaṇḍeya describes a future (or ideal) condition of the world: people will emulate a certain noble conduct, and in the Kṛta/Satya age, with the elimination of robber-bands and the safeguarding of Brahmins, the world becomes peaceful and auspicious.