Shloka 142
कृतयुगवर्णनम् तथा राजधर्मोपदेशः
Kṛtayuga Description and Instruction on Royal Dharma
एतदिच्छामि देवेश श्रोतु ब्राह्मणकाम्यया । त्वत्त: कमलपत्राक्ष विस्तरेण यथातथम्,'देवेश्वर! कमलनयन! ब्राह्मणमें जो सहज जिज्ञासा होती है, उससे प्रेरित होकर मैं आपसे यह सब बातें यथाविधि विस्तारपूर्वक सुनना चाहता हूँ
etad icchāmi deveśa śrotuṁ brāhmaṇakāmyayā | tvattaḥ kamalapatrākṣa vistareṇa yathātatham ||
قال فايشَمبايانا: «يا سيّد الآلهة، يا ذا العينين كأوراق اللوتس، مدفوعًا بفضولٍ فطريّ يليق بالبرهميّ، أودّ أن أسمع هذا كلَّه منك أنت، سماعًا مباشرًا وبالتفصيل التام، على ما هو عليه في الحقيقة.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse upholds a dhārmic ideal of learning: a brāhmaṇa’s duty is sincere inquiry and the pursuit of truth. It also emphasizes epistemic integrity—hearing an account “yathātatham,” exactly as it is, from a trustworthy authority.
The speaker (Vaiśaṃpāyana) addresses a divine figure with reverent epithets and requests a full, accurate explanation of the matter under discussion, signaling a transition into a more detailed narration.