Shloka 8
Nārāyaṇopadeśa to Mārkaṇḍeya (Cosmic Self-Identification and Yuga Doctrine) | नारायणोपदेशः
परं लोकं गोप्रदास्त्वाप्तुवन्ति दत्त्वानड्वाहं सूर्यलोक॑ व्रजन्ति । वासो दत्त्वा चान्द्रमसं तु लोकं दत्त्वा हिरण्यममरत्वमेति,गोदान करनेवाले मनुष्य उत्तम लोकमें जाते हैं। छकड़े ढोनेवाले बलवान् बैलोंका दान करनेसे दाताओंको सूर्यलोककी प्राप्ति होती है। वस्त्रदानसे चन्द्रलोक और सुवर्णदानसे अमरत्वकी प्राप्ति होती है
paraṁ lokaṁ gopradās tv āpnuvanti dattvānaḍvāhaṁ sūryalokaṁ vrajanti | vāso dattvā cāndramasaṁ tu lokaṁ dattvā hiraṇyam amaratvam eti ||
قال ماركاندييا: إنّ من يتصدّق بالبقر يبلغ أرفع العوالم. ومن يهب ثيرانًا قوية صالحة لجرّ العربات ينل عالم الشمس. ومن يتصدّق بالثياب يبلغ عالم القمر، ومن يتصدّق بالذهب ينال «اللاّموت»؛ أي ثوابًا سماويًّا طويل الأمد. وهكذا يصوّر التعليم الدّانا (dāna) فعلًا أخلاقيًّا ملموسًا، تتناسب ثماره مع ما في العطية من قيمةٍ مُحييةٍ للناس.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that dāna (charitable giving) is a central dharmic duty and that different gifts yield corresponding spiritual results: cows lead to superior heavenly attainment, draught-oxen to the Sun’s realm, garments to the Moon’s realm, and gold to an enduring, ‘deathless’ reward.
Mārkaṇḍeya is instructing his listeners by listing the karmic fruits of specific donations, using well-known cosmic destinations (Sun-world and Moon-world) to emphasize the moral and spiritual power of generosity.