Shloka 13
Nārāyaṇopadeśa to Mārkaṇḍeya (Cosmic Self-Identification and Yuga Doctrine) | नारायणोपदेशः
सदक्षिणां काउ्चनचारुशड्रीं कांस्योपदोहां द्रविणैरुत्तरीयै: । धेनुं तिलानां ददतो द्विजाय लोका वसूनां सुलभा भवन्ति,जो सोनेके बने हुए सुन्दर सींग, काँसके दुग्धपात्र, द्रव्य तथा ओढ़नेके वस्त्र और दक्षिणासहित तिलकी धेनुका ब्राह्मणको दान करता है, उसके लिये वसुओंके लोक सुलभ हो जाते हैं। जैसे महासागरमें डूबते हुए मनुष्यको अनुकूल वायुके सहयोगसे चलनेवाली नाव बचा लेती है, उसी प्रकार जो अपने कर्मोद्वारा काम, क्रोध आदि दानवोंसे घिरे हुए घोर अज्ञानान्धकारसे परिपूर्ण नरकमें गिर रहा है, उसे गोदानजनित पुण्य परलोकमें उबार लेता है
mārkaṇḍeya uvāca | sadakṣiṇāṃ kāñcanacāruśṛṅgīṃ kāṃsyopadohāṃ draviṇair uttarīyaiḥ | dhenuṃ tilānāṃ dadato dvijāya lokā vasūnāṃ sulabhā bhavanti ||
قال ماركاندييا: من قدّم لبرهمن «بقرة السِّمسم» (sesame-cow، هبة طقسية) مع الدكشِنا الواجبة، بقرونٍ جميلة من ذهب، وإناء حلبٍ من البرونز، ومعها مالٌ وثوبٌ علويّ—فإن عوالم الفَسُو (الڤاسو) تغدو له ميسورة المنال.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that properly performed charitable giving—especially a ritually complete gift (with dakṣiṇā and appropriate accompaniments) to a worthy recipient—generates puṇya that leads to auspicious divine realms, here described as the worlds of the Vasus.
Mārkaṇḍeya is instructing about the fruits of specific dharmic donations. He describes the components of a ‘tiladhenu’ gift and states its result: easy attainment of the Vasus’ realms, emphasizing the religious and ethical value of such dāna.