Shloka 10
Nārāyaṇopadeśa to Mārkaṇḍeya (Cosmic Self-Identification and Yuga Doctrine) | नारायणोपदेशः
अनड्वाहं सुव्रतं यो ददाति हलस्य वोढारमनन्तवीर्यम् । धुरन्धरं बलवन्तं युवानं प्राप्नोति लोकान् दश धेनुदस्य,जो मनुष्य अच्छे स्वभाववाले, अत्यन्त शक्तिशाली, हल खींचनेवाले, गाड़ीका बोझ ढोनेमें समर्थ, बलवान् और तरुण अवस्थावाले बैलका दान करता है, वह धेनुदान करनेवाले पुरुषसे दसगुने पुण्यलोक प्राप्त करता है
Markaṇḍeya uvāca: anaḍvāhaṃ suvrataṃ yo dadāti halasya voḍhāram anantavīryam | dhurandharaṃ balavantaṃ yuvānaṃ prāpnoti lokān daśa dhenudasya ||
قال ماركاندييا: من يهب ثورًا مُدرَّبًا حسن السيرة—صالحًا لجرّ المحراث، ذا قوةٍ لا تُحدّ، قادرًا على حمل النير والأثقال، شديد البأس وفي ريعان الشباب—ينال عوالمَ من الثواب تفوق ثوابَ من يهب بقرةً بعشرة أضعاف. إنّ هذا التعليم يمدح السخاءَ المتبصّر: فبذلُ ما يعضد الزراعة حقًّا ومعاشَ الجماعة يجلب جزاءً روحيًّا استثنائيًّا.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that charity is evaluated not only by sentiment but by practical benefit and suitability: donating a strong, well-trained draught bull—crucial for ploughing and carrying—earns exceptionally high merit, described as tenfold compared to cow-donation.
In Markaṇḍeya’s discourse on dharma and the fruits of gifts, he enumerates specific donations and their results. Here he highlights the donation of a capable working bull and states the superior heavenly reward it brings.