Shloka 71
Kailāsa-darśana, Badarī-vāsa, and Sarasvatī–Dvaitavana Transition (कैलासदर्शन–बदरीवास–सरस्वतीद्वैतवनगमनम्)
: सहित: श्रीमान् साधु साध्वित्यथाब्रवीत् (परिष्वज्य च मां प्रेम्णा मूर्ध्नि चाप्राय सस्मितम् ।) ततो मां देवराजो वै समाश्वास्य पुन: पुन:,हिरण्यपुरका विध्वंस, दानवी मायाका निवारण तथा महाबलवान् निवातकवचोंका युद्धमें वध सुनकर मरुत् आदि देवताओंसहित भगवान् सहस्नलोचन इन्द्र अत्यन्त प्रसन्न हो मुझे साधुवाद देने लगे और मुझे प्रेम पूर्वक हृदयसे लगाकर मुसकराते हुए मेरा मस्तक सूँघा। तत्पश्चात् देवराजने बार-बार मुझे सान्त्वना देते हुए देवताओंके साथ यह मधुर वचन कहा--'पार्थ! तुमने युद्धमें वह कार्य किया है, जो देवताओं और असुरोंके लिये भी असम्भव है
sahitaḥ śrīmān sādhu sādhv ity athābravīt (pariṣvajya ca māṃ premṇā mūrdhni cāprāya sasmitaṃ) tato māṃ devarājo vai samāśvāsya punaḥ punaḥ
ثم إن ربَّ الآلهة المجيد، ومعه سائر الآلهة، صاح: «أحسنت! أحسنت!» ثم عانقني بمودّة، مبتسمًا، واستنشق برفق رائحة رأسي كإشارةٍ إلى الرضا القريب. وبعد ذلك كان ملك الآلهة يواسينـي ويطمئنني مرارًا، بكلماتٍ عذبة، مادحًا ما أنجزته في المعركة على أنه أمرٌ يتجاوز حتى منال الآلهة والشياطين. ويُبرز هذا المقطع أن البأس الاستثنائي، إذا وافق قضيةً عادلة وأُدِّي بثبات، يُكرَّم لا بوصفه قوةً فحسب، بل بوصفه فضيلةً دَرميةً جديرةً بالبركة والتثبيت.
अजुन उवाच
Educational Q&A
Excellence in battle is not celebrated as mere force but as dharmic achievement when undertaken for a righteous end and carried through with steadiness. The repeated reassurance from Indra underscores that even great heroes need moral and emotional support after extreme deeds, and that rightful action earns both praise and protective consolation.
Arjuna recounts how Indra, accompanied by other gods, becomes delighted at Arjuna’s accomplishment in battle. Indra praises him with “sādhu sādhu,” embraces him affectionately, smiles, and performs a tender gesture of approval by smelling his head, then repeatedly consoles and encourages him with sweet words.