Shloka 42
(महत् पाशुपतं दिव्यं सर्वतोकनमस्कृतम् ।) ततो<पश्यं त्रिशिरसं पुरुषं नवलोचनम् त्रिमुखं षपड्भुजं दीप्तमर्कज्वलनमूर्थजम्,उसीको “रौद्रास्त्र” भी कहते हैं। वह समस्त शत्रुओंका विनाश करनेवाला है। वह महान् एवं दिव्य पाशुपतास्त्र सम्पूर्ण विश्वके लिये वन्दनीय है। उसका प्रयोग करते ही मुझे एक दिव्य पुरुषका दर्शन हुआ, जिनके तीन मस्तक, तीन मुख, नौ नेत्र तथा छः: भुजाएँ थीं। उनका स्वरूप बड़ा तेजस्वी था। उनके मस्तकके बाल सूर्यके समान प्रज्वलित हो रहे थे
mahat pāśupataṁ divyaṁ sarvatokanamaskṛtam | tato 'paśyaṁ triśirasaṁ puruṣaṁ navalocanam trimukhaṁ ṣaḍbhujaṁ dīptam arkajvalanamūrdhajam |
قال أرجونا: «ثم أبصرتُ شخصًا إلهيًّا عجيبًا—ذو ثلاثة رؤوس، وثلاثة وجوه، وتسعة أعين، وستة أذرع—متلألئًا بوهجٍ متّقد، وشَعرُه يشتعل كالشمس. وكان ذلك على صلةٍ بالسلاح العظيم السماوي: باشوباتا (Pāśupata)، الموقَّر في العالم كلّه، وهي قوة يُشار إليها باسم “راودرا” (Raudra) والقادرة على إفناء جميع الأعداء.»
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that supreme power—symbolized by the universally revered Pāśupata/Raudra weapon—is not merely a tool of violence but a sacred, awe-inspiring force. Its association with a divine vision implies that such power demands reverence, discipline, and ethical restraint, aligning martial capability with dharma rather than personal rage or ambition.
Arjuna narrates that upon the occasion of the great divine Pāśupata weapon (also called Raudra), he experiences a direct vision (darśana) of a radiant divine Person with extraordinary features—three heads, three faces, nine eyes, and six arms—whose hair blazes like the sun, marking the weapon’s transcendent and fearsome sanctity.