Shloka 27
Kailāsa-darśana, Badarī-vāsa, and Sarasvatī–Dvaitavana Transition (कैलासदर्शन–बदरीवास–सरस्वतीद्वैतवनगमनम्)
अन्तर्भूमौ निपतति पुनरूर्ध्व॑ प्रतिष्ठते पुनस्तिर्यक् प्रयात्याशु पुनरप्सु निमज्जति,वह दिव्य पुर कभी पृथ्वीपर अथवा पातालमें चला जाता, कभी ऊपर उड़ जाता, कभी तिरछी दिशाओंमें चलता और कभी शीघ्र ही जलमें डूब जाता था
antarbhūmau nipatati punar ūrdhvaṁ pratiṣṭhate punaḥ tiryak prayāty āśu punar apsu nimajjati
قال أرجونا: «ذلك الكائنُ العجيبُ الإلهيّ كان تارةً يهوي إلى باطن الأرض، وتارةً ينهض صاعدًا من جديد؛ وأحيانًا يندفع سريعًا في اتجاهاتٍ مائلة، وأحيانًا يغوص عاجلًا في المياه.»
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the limits of ordinary perception when confronted with the divine or extraordinary; it implicitly encourages humility, careful discernment, and reverence rather than hasty conclusions.
Arjuna is describing a marvelous, divine phenomenon/being whose movements are unpredictable—plunging into the earth, rising upward, moving obliquely, and submerging in water—emphasizing its supernatural nature.