Shloka 21
Kailāsa-darśana, Badarī-vāsa, and Sarasvatī–Dvaitavana Transition (कैलासदर्शन–बदरीवास–सरस्वतीद्वैतवनगमनम्)
तदहं शरवर्षेण महता प्रत्यवारयम् शस्त्रवर्ष महद् राजन् विद्याबलमुपाश्रित:,राजन्! उस समय मैंने विद्या-बलका आश्रय लेकर महती बाण-वर्षके द्वारा उनके अस्त्र-शस्त्रोंकी भारी बौछारको रोका और युद्ध-भूमिमें रथके विभिन्न पैंतरे बदलकर विचरते हुए उन सबको मोहमें डाल दिया। वे ऐसे किंकर्तव्यविमूढ हो रहे थे कि आपसमें ही लड़कर एक-दूसरे दानवोंको धराशायी करने लगे
tad ahaṁ śaravarṣeṇa mahatā pratyavārayam śastravarṣaṁ mahad rājan vidyābalam upāśritaḥ
ثم، أيها الملك، اتكأتُ على قوة معرفتي بفنون القتال، فصدَدْتُ وابل أسلحتهم العظيم بوابلٍ عظيم من السهام. وكنتُ أتنقّل في ساحة المعركة بمناوراتٍ شتّى للعربة، فألقيتُهم في الاضطراب؛ حتى إنهم، وقد تاهوا عمّا ينبغي فعله، أخذوا يقتتلون فيما بينهم ويسقطون حلفاءهم من الشياطين.
अजुन उवाच
Educational Q&A
Disciplined knowledge (vidyā) applied with composure becomes effective power in crisis: Arjuna does not rely on rage, but on trained skill and tactical clarity to neutralize violence and prevent being overwhelmed.
Arjuna tells the king that he countered an intense barrage of enemy weapons by releasing a stronger, well-aimed rain of arrows, while using chariot tactics to confuse the opponents; the resulting disorientation led them to clash among themselves.