Shloka 1
अर्जुनस्य निवातकवचवधाय नियोगः
Arjuna’s commissioning for the Nivātakavacas
/ हि >> न [हुक है 7 चतुःषष्ट्यधिकशततमो< ध्याय: पाण्डवोंकी अर्जुनके लिये उत्कण्ठा और अर्जुनका आगमन वैशम्पायन उवाच तस्मिन् नगेन््द्रे वसतां तु तेषां महात्मनां सद्व्र॒तमास्थितानाम् | रति: प्रमोदश्च॒ बभूव तेषा- माकाड्क्षतां दर्शनमर्जुनस्य,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! उस पर्वतराज गन्धमादनपर उत्तम व्रतका आश्रय ले निवास करते हुए अर्जुनके दर्शनकी इच्छा रखनेवाले महामना पाण्डवोंके मनमें अत्यन्त प्रेम और आनन्दका प्रादुर्भाव हुआ
vaiśampāyana uvāca | tasmin nagendre vasatāṃ tu teṣāṃ mahātmanāṃ sadvratam āsthitānām | ratiḥ pramodaś ca babhūva teṣām ākāṅkṣatāṃ darśanam arjunasya ||
قال فَيْشَمْبايَنَة: لما أقام أولئك الباندافا ذوو الهمم العظيمة على ملك الجبال «غَنْدَهَمادَنَة»، ثابتين على نذورهم الكريمة، انبعث في قلوبهم حبٌّ عميق وفرحٌ عظيم، إذ كانوا يتشوّقون إلى رؤية أرجونا.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even amid exile, dharma is sustained through steadfast vows and mutual loyalty. The verse highlights that righteous discipline (sad-vrata) does not dry up the heart; it can coexist with—and even deepen—love, hope, and joy rooted in family duty and shared purpose.
The Pāṇḍavas are living on the Gandhamādana mountain, observing noble vows. As they await Arjuna and yearn for his return, a surge of affection and happiness arises in them at the prospect of seeing him.