Shloka 70
अर्जुनागमनम्
Arjuna’s Arrival and Reunion on the Sacred Mountain
सो5तिविद्धो महेष्वास: शक्त्यामितपराक्रम: । गदां जग्राह कौन्तेय: क्रोधपर्याकुलेक्षण:,तरसा चाभिदुद्राव मणिमन्तं महाबलम् | शक्तिकी गहरी चोट लगनेसे महान धनुर्धर एवं अत्यन्त पराक्रमी कुन्तीकुमार भीमके नेत्र क्रोधसे व्याकूल हो उठे और उन्होंने एक ऐसी गदा हाथमें ली जो शत्रुओंका भय बढ़ानेवाली थी। उसके ऊपर सोनेके पत्र जड़े थे। वह सारी-की-सारी लोहेकी बनी हुई और शत्रुओंको नष्ट करनेमें समर्थ थी। उसे लेकर भीमसेन विकट गर्जना करते हुए बड़े वेगसे महाबली मणिमान्की ओर दौड़े
so ’tividdho maheṣvāsaḥ śaktyāmitaparākramaḥ | gadāṃ jagrāha kaunteyaḥ krodhaparyākulekṣaṇaḥ || tarasā cābhidudrāva maṇimantaṃ mahābalam |
قال فايشَمبايانا: مع أنّ الرمح قد نفذ فيه نفاذًا شديدًا، فإنّ ابن كونتي (بهيما)—ذلك الرامي العظيم ذو البأس الذي لا حدّ له—قبض على صولجان، وقد اضطربت عيناه واغبرّتا من الغضب. ثم اندفع بقوةٍ خاطفةٍ اندفاعًا مستقيمًا نحو مَنيِمان الجبّار.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how pain and provocation can ignite krodha (wrath), pushing a warrior toward immediate retaliation. Implicitly, it points to the ethical tension in kṣatriya life: valor and duty in battle must be balanced with inner restraint, since anger can cloud judgment even when one acts within the norms of warfare.
Bhīma has been struck hard by a śakti (spear/javelin). Despite the wound, he grabs a gadā (mace) and, with anger-filled eyes, charges swiftly toward the powerful opponent Maṇimān, signaling an escalation from being wounded to launching a direct counterattack.