Shloka 9
Saubha-ākhyāna: Śālva’s Approach and the Fortification of Dvārakā (सौभाख्यानम्—द्वारकायाः सुरक्षाविधानम्)
असहन्तो5भियानं तच्छाल्वराजस्य कौरव । चारुदेष्णश्न साम्बश्न प्रद्युम्नश्न महारथ:,कुरुनन्दन! शाल्वराजके उस आक्रमणको वे सहन न कर सके। चारुदेष्ण, साम्ब और महारथी प्रद्युम्न--ये सब कवच, विचित्र आभूषण तथा ध्वजा धारण करके रथोंपर बैठकर शाल्वराजके अनेक श्रेष्ठ योद्धाओंके साथ भिड़ गये
asahanto 'bhiyānaṃ tac chālvarājasya kaurava | cārudeṣṇaś ca sāmbaś ca pradyumnaś ca mahārathaḥ ||
يا كاورَفا، إذ لم يطيقوا احتمالَ هجومِ الملك شالڤا، لبس تشاروديشنا وسامبا وبراديومنَ—وهو من عِظام فرسان العربات—دروعَهم، وتزيّنوا بحُليٍّ بهيّة، ورفعوا الرايات، واعتلوا عرباتهم، ثم اشتبكوا في القتال مع كثيرٍ من خيرة مقاتلي شالڤا.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
A kṣatriya should not passively accept hostile aggression; when righteousness and protection of one’s people are at stake, duty calls for courageous, disciplined resistance—symbolized here by arming, mounting chariots, and confronting the aggressor’s best warriors.
King Śālva launches an attack. Cārudeṣṇa, Sāmba, and the great warrior Pradyumna cannot tolerate it; they equip themselves with armor and standards, ride out in chariots, and clash with Śālva’s elite fighters.