Shloka 26
Saubha-ākhyāna: Śālva’s Approach and the Fortification of Dvārakā (सौभाख्यानम्—द्वारकायाः सुरक्षाविधानम्)
स विविन्ध्याय सक्रोध: समाहूय महारथ: । चिक्षेप मे सुतो राजन् स गतासुरथापतत्,राजन! तत्पश्चात् मेरे उस महारथी पुत्रने क्रोधमें भरकर विविन्ध्यपर वह बाण चलाया। उसके लगते ही विविन्ध्य प्राणशून्य होकर पृथ्वीपर गिर पड़ा
sa vivindhyāya sa-krodhaḥ samāhūya mahā-rathaḥ | cikṣepa me suto rājan sa gatāsur athāpatat ||
قال فايو: «أيها الملك، إن ابني، وهو فارس عظيم على العربة، استدعى فيفيندْهيا وهو ممتلئ غضبًا، ثم قذف عليه سلاحه. فلما أصابه، سقط فيفيندْهيا إلى الأرض وقد فارقته الحياة».
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical danger of krodha (anger): when anger governs action, even a capable warrior’s strength becomes a tool of ruin, leading to irreversible harm and death.
Vāyu narrates to a king that his son, enraged, summoned Vivindhya and launched a weapon at him; upon being struck, Vivindhya died and collapsed to the ground.