Shloka 7
Portents, Pursuit to the Nalinī, and Yudhiṣṭhira’s Restraint Toward Bhīma
Saugandhika-padma Continuation
महिषैश्न वराहैश्न शार्टूलैश्न निषेवितम् । व्यपेतभीर्गिरिं शौर्याद् भीमसेनो व्यगाहत,उन्होंने अपनी अद्भुत शूरतासे निर्भय होकर भेंसों, वराहों और सिंहोंसे सेवित गहन वनमें प्रवेश किया
mahiṣaiś ca varāhaiś ca śārdūlaiś ca niṣevitam | vyapetabhīr giriṁ śauryād bhīmaseno vyagāhata ||
قال فَيْشَمْبَايَنَة: وبفضل بأسه هو، اندفع بهيماسينا بلا خوف إلى الغابة الكثيفة التي تؤوي وتؤمّها الجواميس البرية والخنازير البرية والنمور، مُظهِرًا شجاعةً راسخة تليق بحامٍ حتى في قلب الخطر.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights fearlessness grounded in śaurya (valor) and the kṣatriya ideal of steady resolve: one does not abandon duty or companions merely because the path is dangerous.
Vaiśampāyana narrates that Bhīmasena, undaunted, enters a deep and perilous forested region frequented by powerful wild animals such as buffaloes, boars, and tigers.