सौगन्धिकपुष्पप्रसङ्गः — The Saugaṇdhika Lotus and Bhīma’s Approach to Hanūmān
विवेश शोभया युक्त भ्रातृभिश्च सहानघ । ब्राह्माणैवेंदवेदाड़पारगैश्व सहस्रश:,उन्होंने भाइयों तथा द्रौपदीके साथ इन्द्रभवनके समान मनोरम और दिव्य सुगन्धसे परिपूर्ण उस स्वर्ग-सदृश शोभाशाली पुण्यमय नर-नारायण आश्रममें प्रवेश किया। अनघ! उनके साथ ही वेद-वेदांगोंके पारंगत विद्वान् सहस्ौ्रों ब्राह्मण भी प्रविष्ट हुए
viveśa śobhayā yuktaḥ bhrātṛbhiś ca sahānagha | brāhmaṇair eva vedavedāṅgapāragaiś ca sahasraśaḥ ||
يا من لا إثمَ عليه، لقد دخل ذلك المَنسَك المتلألئ المفعم بالبركة، مَنسَكَ نارا ونارايانا—بهاءً كمسكن إندرا ومشبَعًا بعطرٍ إلهي—مع إخوته ومع دراوبدي. ودخل معهم أيضًا آلافٌ من البراهمة العلماء، المتقنين للڤيدا وملحقاتها (ڤيدانغا).
घटोत्कच उवाच
The verse highlights that true auspicious progress is marked by association with sacred places and learned, disciplined people: spiritual merit (puṇya), reverence for Vedic learning, and righteous companionship are presented as protective and elevating forces alongside heroic capability.
The party—together with the brothers and Draupadī—enters the famed Nara-Nārāyaṇa hermitage, described as heavenlike and fragrant; thousands of brāhmaṇas skilled in the Vedas and Vedāṅgas enter as well, emphasizing the hermitage’s sanctity and the scale of the accompanying learned retinue.