Shloka 49
Gandhamādana-praveśa and the Sudden Storm (गन्धमादनप्रवेशः — चण्डवातवर्षवर्णनम्)
पृथ्वीको उठाते समय सब ओर भारी हलचल मच गयी। सम्पूर्ण देवता तथा तपस्वी ऋषि क्षुब्ध हो उठे ।। हाहाभूतम भूत् सर्व त्रिदिवं व्योम भूस्तथा । न पर्यवस्थित: कश्चिद् देवो वा मानुषो5पि वा,स्वर्ग, अन्तरिक्ष तथा भूलोक सबमें अत्यन्त हाहाकार मच गया। कोई भी देवता या मनुष्य स्थिर नहीं रह सका। तब अनेक देवता और ऋषि ब्रह्माजीके समीप गये। उस समय वे अपने आसनपर बैठकर दिव्य कान्तिसे प्रकाशित हो रहे थे
pṛthvīṃ samuddharataḥ sarvato gurutarā kṣobhaḥ samajāyata | samastā devatāś ca tapasy-ṛṣayaś ca kṣubdhā babhūvuḥ || hāhābhūtam abhūt sarvaṃ tridivaṃ vyoma bhūs tathā | na paryavasthitaḥ kaścid devo vā mānuṣo 'pi vā || tataḥ kecid devā ṛṣayaś ca brahmaṇaḥ samīpam jagmuḥ | sa tu tadāsvāsane niṣaṇṇaḥ divya-kāntyā prakāśamāna āsīt ||
قال لوماشا: حين كانت الأرض تُرفَع، قامت من كل جانبٍ هزّةٌ عاتية. فاضطربت الآلهةُ والريشيّون الزهّاد. وانتشر صراخُ الفزع في السماء، وفي الإقليم الأوسط، وعلى الأرض؛ فلم يستطع إلهٌ ولا إنسانٌ أن يثبت على سكون. ثم مضى كثيرٌ من الآلهة والحكماء إلى براهما. وكان جالسًا على عرشه، متلألئًا ببهاءٍ إلهي—صورةً لسلطانٍ هادئ وسط اضطرابٍ كونيّ شامل.
लोमश उवाच
Educational Q&A
When the cosmos is shaken and even the mighty lose composure, the narrative highlights the need to seek steadiness in higher wisdom and lawful order (dharma). Brahmā’s calm radiance contrasts with universal panic, suggesting that true authority is grounded in stability and insight rather than reaction.
A great upheaval occurs as the earth is being lifted, causing panic across heaven, the sky-region, and the earth. Gods and ascetic sages become disturbed and unsteady. In response, many of them approach Brahmā, who is depicted seated and shining with divine brilliance.