Shloka 17
कैलास-श्वेतगिरि-प्रवेशवर्णनम्
Approach to Śveta Mountain and Kailāsa; Lomāśa’s Warnings and Protective Instructions
ददस्व शर्म प्रविविक्षतो 5स्य शैलानिमाञ्छैलसुते नृपस्य । उक्त्वा तथा सागरगां स विप्रो यत्तो भवस्वेति शशास पार्थम्,'शैलपुत्रि! ये इन पर्वतमालाओंमें प्रवेश करना चाहते हैं। तुम इन्हें कल्याण प्रदान करो।' समुद्रगामिनी गंगानदीसे ऐसा कहकर विप्रवर लोमशने कुन्तीकुमार युधिष्ठिरको यह आदेश दिया कि “अब तुम एकाग्रचित्त हो जाओ”
dadasva śarma pravivikṣato ’sya śailān imāñ śailasute nṛpasya | uktvā tathā sāgaragāṃ sa vipro yatto bhavasveti śaśāsa pārtham ||
قال لوماشا: «يا ابنة الجبل، امنحي هذا الملك سلامةً وهو يهمّ بدخول هذه السلاسل الجبلية.» ثم لما قال ذلك للغانغا، النهر الجاري إلى البحر، أمر ذلك البراهمن الجليل بارثا (يودهيشثيرا): «الآن كنْ ثابتَ القلب، واحدَ الهمّ.»
लोगश उवाच
Educational Q&A
A sacred journey should be undertaken with inner discipline: the sage seeks divine protection for the king and then emphasizes yatta—focused self-control—as the proper ethical posture for entering holy and difficult terrain.
During the Pāṇḍavas’ forest life, the sage Lomaśa invokes Gaṅgā for the king’s welfare as they prepare to enter mountain regions, and he instructs Yudhiṣṭhira to become composed and attentive before proceeding.