Shloka 3
Raibhya-putrayoḥ satra-vṛttāntaḥ — The Satra Episode of Raibhya’s Sons
Parāvasu and Arvāvasu
तत्र तौ समनुज्ञातौ पित्रा कौन्तेय जग्मतु:ः । आश्रमे त्वभवद् रैभ्यो भार्या चैव परावसो:,कुन्तीनन्दन! पिताकी आज्ञा पाकर वे दोनों भाई राजाके यज्ञमें चले गये। आश्रममें केवल रैभ्य मुनि तथा उनके पुत्र परावसुकी पत्नी रह गयी। एक दिन घरकी देख-भाल करनेके लिये परावसु अकेले ही आश्रमपर आये। उस समय उन्होंने काले मृगचर्मसे ढके हुए अपने पिताको वनमें देखा
tatra tau samanujñātau pitrā kaunteya jagmatuḥ | āśrame tv abhavad raibhyo bhāryā caiva parāvasoḥ |
هناك، يا ابنَ كُنتِي، انطلق الأخوان بعد أن نالا إذنَ أبيهما إلى ذبيحة الملك. ولم يبقَ في الأشرم إلا الحكيمُ رَيْبْهْيَةُ وزوجةُ بَرَافَسُو. (وهكذا يُمَهَّد لمحنةٍ أخلاقية: فإذا تُرِكَ الشيوخُ بلا حماية وأُهمِلَت شؤونُ البيت، نشأ الاضطرابُ والذنبُ حتى في الأشرم.)
लोगश उवाच
Educational Q&A
The verse underscores dharma through orderly conduct: actions should proceed with proper authorization (the father’s permission), and an āśrama’s safety and moral stability depend on responsible presence and protection. When caretaking structures are weakened, conditions for ethical failure can emerge.
Two brothers, permitted by their father, leave for a royal sacrifice. Back at the hermitage, only the sage Raibhya and Parāvasu’s wife remain, establishing the circumstances that will lead into the ensuing episode involving Parāvasu and events in the forest/āśrama setting.