Shloka 1
Raibhya-putrayoḥ satra-vṛttāntaḥ — The Satra Episode of Raibhya’s Sons
Parāvasu and Arvāvasu
हि >> आय न [हुक हि 7 आम अष्टात्रिशर्दाधिकशततमो< ध्याय: अर्वावसुकी तपस्याके प्रभावसे परावसुका ब्रह्महत्यासे मुक्त होना और रैभ्य, भरद्वाज तथा यवक्रीत आदिका पुनर्जीवित होना लोगश उवाच एतस्मिन्नेव काले तु बृहद्द्युम्नो महीपति: । सत्र तेने महाभागो रैभ्ययाज्य: प्रतापवान्,लोमशजी कहते हैं--युधिष्ठिर! इन्हीं दिनों महान् सौभाग्यशाली एवं प्रतापी नरेश बृहद्द्युम्नने एक यज्ञका अनुष्ठान आरम्भ किया। वे रैभ्यके यजमान थे
Lomaśa uvāca— etasminn eva kāle tu bṛhaddyumno mahīpatiḥ | satraṃ tene mahābhāgo raibhyayājyaḥ pratāpavān ||
قال لوماشَ: «يا يودهيشثيرا! في ذلك الوقت بعينه شرع الملك بريهادْديومنَ—النبيل الجليل شديد البأس—في إقامة مجلسٍ قربانيّ (سَتْرَ). وفي ذلك الطقس كان هو اليَجَمانا، أي راعي القربان للناسِك رايبْهْيَ.»
लोगश उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds dharma through yajña: a righteous king supports sacred rites under a qualified sage, suggesting that power is ideally exercised in service of ritual order, social welfare, and reverence for spiritual authority.
Lomaśa introduces a new episode by marking the time: King Bṛhaddyumna begins a long sacrificial session (satra), with the sage Raibhya acting as the principal priest for whom the king is the patron.