Shloka 35
मान्धातृ-जन्म-चरितम्
The Birth and Career Account of Māndhātṛ
आजगव नामक धनुष, सींगके बने हुए बाण और अभेद्य कवच--सभी तत्काल उनकी सेवामें आ गये ।। सो5भिषिक्तो मघवता स्वयं शक्रेण भारत । धर्मेण व्यजयल्लोकांस्त्रीन् विष्णुरिव विक्रमै:,भारत! साक्षात् देवराज इन्द्रने मान्धाताका राज्याभिषेक किया। भगवान् विष्णुने जैसे तीन पगोंद्वारा त्रिलोकीको नाप लिया था, उसी प्रकार मान्धाताने भी धर्मके द्वारा तीनों लोकोंको जीत लिया
ājagava-nāmakaṃ dhanuḥ śṛṅga-kṛtāḥ śarāś ca abhedyaṃ kavacaṃ ca—sarvāṇi tatkṣaṇam eva tasya sevāṃ samupāgaman. so 'bhiṣikto maghavatā svayaṃ śakreṇa bhārata; dharmeṇa vyajayal lokāṃs trīn viṣṇur iva vikramaiḥ.
قال لوماشا: «القوس المسمّى آجاجافا، والسهام المصنوعة من القرون، والدرع الذي لا يُخترق—كلّها جاءت في الحال إلى خدمته. يا بهاراتا، إنّ مَغهافَت نفسه، أي شَكرا (إندرا) بذاته، قد أجرى لمَاندْهاتا طقس التتويج. وبالدهرما قهر العوالم الثلاثة، كما قاس فيشنو العوالم الثلاثة بخطواته الجبّارة».
लोमश उवाच
Educational Q&A
The verse presents an ideal of kingship: true victory is achieved through dharma (righteous governance and moral order), not merely through force. Divine weapons and royal power are shown as supportive, but the decisive principle is ethical rule aligned with cosmic order.
Lomaśa describes Māndhātṛ receiving extraordinary royal equipment (bow, arrows, armor) that immediately becomes available to him, and then being formally consecrated by Indra himself. The narration culminates in a praise of Māndhātṛ’s dharmic supremacy—his conquest of the three worlds—likened to Viṣṇu’s famed act of spanning the cosmos in three strides.