Shloka 18
मान्धातृ-जन्म-चरितम्
The Birth and Career Account of Māndhātṛ
तत्पश्चात् तपोधन च्यवन मुनिके सहित सब मुनि जाग उठे। उन सबने उस कलशको जलसे शून्य देखा ।। कस्य कर्मेदमिति ते पर्यपृच्छन् समागता: । युवनाश्वो ममेत्येवं सत्यं समभिपद्यत,फिर तो वे सब एकत्र हो गये और एक-दूसरेसे पूछने लगे--“यह किसका कर्म है?' युवनाश्वने सामने आकर कहा--“यह मेरा ही कर्म है।' इस प्रकार उन्होंने सत्यको स्वीकार कर लिया
kasya karmedam iti te paryapṛcchan samāgatāḥ | yuvanāśvo mamety evaṃ satyaṃ samabhipadyata ||
ثم إنَّ الجليلَ من آلِ بهṛغوَة، تشيَفَنا، صاحبَ ثروةِ التَّقشُّف، ومعه سائرُ الحكماءِ استيقظوا. فرأوا القَلَشَةَ (الإناءَ المقدَّس) خاليةً لا ماءَ فيها. فاجتمعوا يتساءلون: «لِمَن هذا الفعل؟» فتقدَّم يوفَنَاشفا واعترف بالحقِّ قائلاً: «هذا فعلي أنا». وهكذا قُبِلَت الحقيقةُ بلا مراوغةٍ أمام الشهودِ الموقَّرين.
लोमश उवाच
Educational Q&A
The verse highlights satya (truthfulness) and moral accountability: when questioned about an act, one should not conceal or shift blame but openly accept responsibility, especially in the presence of the wise.
A group of sages, having gathered, inquire whose action caused the situation at hand; King Yuvanāśva comes forward and admits that the deed is his, thereby affirming the truth.