Shloka 92
Kirmīra-rākṣasa-saṃgamaḥ (Encounter and Slaying of Kirmīra) | किर्मीरेण सह भीमसेनसमागमः
सहसोत्पत्य वेगेन सर्वानादाय वीर्यवान् | भ्रातृनारया च बलवान् मोक्षयामास पावकात्,ऐसा कहकर पराक्रमी एवं बलवान् भीमने आर्या कुन्तीको बायें अंकमें, धर्मराजको दाहिने अंकमें, नकुल और सहदेवको दोनों कंधोंपर तथा अर्जुनको पीठपर चढ़ा लिया और सबको लिये-दिये सहसा वेगसे उछलकर इन्होंने उस भयंकर अग्निसे भाइयों तथा माताकी रक्षा की-
sahasotpatya vegena sarvān ādāya vīryavān | bhrātṝn āryāṃ ca balavān mokṣayāmāsa pāvakāt ||
قال فايشَمبايانا: عندئذٍ وثب بهيما القويّ في الحال بسرعة عظيمة، فرفع الجميع وحملهم بعيدًا. قويًّا باسلًا، أنقذ إخوته والسيدة النبيلة (كونتي) من النار.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma as immediate protective responsibility: true strength is shown by swift action to safeguard one’s family and dependents in danger, placing their safety above personal risk.
In a sudden emergency involving fire, Bhīma leaps up, gathers everyone—his brothers and their mother Kuntī—and carries them away, thereby rescuing them from the flames.