Shloka 63
Kirmīra-rākṣasa-saṃgamaḥ (Encounter and Slaying of Kirmīra) | किर्मीरेण सह भीमसेनसमागमः
राज्ञां मध्ये सभायां तु रजसातिपरिप्लुता । दृष्टवा च मां धार्तराष्ट्रा प्रहसन् पापचेतस:,भरी सभामें राजाओंकी मण्डलीके बीच अत्यन्त रजस्राव होनेके कारण मैं रक्तसे भींगी जा रही थी। उस अवस्थामें मुझे देखकर धृतराष्ट्रके पापात्मा पुत्रोंने जोर-जोरसे हँसकर मेरी हँसी उड़ायी
rājñāṁ madhye sabhāyāṁ tu rajasātipariplutā | dṛṣṭvā ca māṁ dhārtarāṣṭrā prahasan pāpacetasaḥ ||
قال فايشَمبايانا: «في المجلس الملكي، بين حلقة الملوك، غمرني سيل الحيض حتى ابتللتُ بالدم. فلما رآني أبناء دِهرتراشترا—ذوو القلوب الآثمة والقسوة—قهقهوا بصوت عالٍ وسخروا مني، وجعلوا من إذلالي لهوًا.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse condemns adharma expressed as public humiliation and cruelty: mocking a vulnerable person—especially in a royal court—reveals pāpacetas (a corrupted moral mind) and becomes a seed of social and karmic downfall.
A woman describes being in the kings’ assembly while suffering heavy menstrual bleeding; the Kauravas (Dhṛtarāṣṭra’s sons) see her condition and respond with loud laughter and ridicule, intensifying her disgrace.